برای خواندن کولیس، عدد خط‌کش اصلی را درست پیش از صفر ورنیه بردار و شماره خط منطبق ورنیه را در کمترین شمارش ضرب کن؛ مجموع این دو، خوانده ابزار است. در ریزسنج نیز خوانده خط‌کش ثابت با حاصل‌ضرب شماره خط منطبقِ استوانه مدرج در کمترین شمارش جمع می‌شود. اگر ابزار هنگام بسته‌بودن صفر نشان ندهد، اندازه واقعی از رابطه «خوانده اصلاح‌شده = خوانده ابزار − خطای صفر» به دست می‌آید. پس ترتیب مطمئن حل این است: کمترین شمارش، خواندن دو مقیاس، تعیین علامت خطای صفر و در پایان اصلاح اندازه.

کمترین شمارش ابزار را پیش از خواندن پیدا کن

کمترین شمارش یا تفکیک مقیاس مشخص می‌کند هر خط از مقیاس کمکی چه مقداری دارد. در کولیس ورنیه رایج، اگر n تقسیم ورنیه برای سنجش کسری از یک تقسیم خط‌کش اصلی ساخته شده باشد، در سؤال‌های دبیرستانی کمترین شمارش معمولاً از تقسیم ارزش یک درجه خط‌کش اصلی بر n به دست می‌آید. برای نمونه اگر هر درجه خط‌کش اصلی 1 mm و ورنیه 10 قسمت داشته باشد، کمترین شمارش 0.1 mm است.

در ریزسنج، پیچ با یک دور کامل به اندازه گام جلو می‌رود. بنابراین کمترین شمارش برابر «گام پیچ ÷ تعداد تقسیم‌های استوانه مدرج» است. اگر گام 0.5 mm و استوانه 50 قسمت باشد، هر قسمت 0.01 mm را نشان می‌دهد. اگر خود صورت سؤال کمترین شمارش یا مشخصات متفاوتی داده است، همان داده بر الگوی رایج اولویت دارد.

  • کولیس رایج: ارزش یک درجه اصلی ÷ تعداد تقسیم‌های ورنیه
  • ریزسنج: گام پیچ ÷ تعداد تقسیم‌های استوانه
  • واحد همه اجزای خواندن را پیش از جمع‌کردن یکسان کن.

کولیس ورنیه را از صفر ورنیه و خط منطبق بخوان

نخست ببین صفر ورنیه از کدام خط مقیاس اصلی عبور کرده است. آخرین درجه کاملِ سمت چپ صفر ورنیه، خوانده مقیاس اصلی است؛ محل لبه فک یا انتهای خود ورنیه را به‌جای صفر ورنیه معیار نگیر. سپس در امتداد ورنیه خطی را پیدا کن که با یکی از خط‌های مقیاس اصلی دقیقاً هم‌راستا شده است.

شماره خط منطبق را در کمترین شمارش ضرب و با خوانده اصلی جمع کن: خوانده کولیس = خوانده اصلی + شماره خط منطبق × کمترین شمارش. شماره خط ورنیه خودش میلی‌متر نیست؛ فقط پس از ضرب در کمترین شمارش به یک اندازه تبدیل می‌شود. برای اندازه داخلی، خارجی یا عمق نیز شیوه خواندن مقیاس یکسان است، اما باید بخش مناسب ابزار را با جسم در تماس قرار دهی.

مثال حل‌شده: قطر میله با کولیس و خطای صفر مثبت

کولیسی با کمترین شمارش 0.1 mm را در نظر بگیر. صفر ورنیه میان 23 و 24 میلی‌متر قرار دارد و خط هفتم ورنیه منطبق است. خوانده اصلی 23 mm و سهم ورنیه 7 × 0.1 = 0.7 mm است؛ پس خوانده ابزار 23.7 mm می‌شود.

اکنون فرض کن همین کولیس هنگام بسته‌بودن فک‌ها 0.2 mm نشان می‌دهد. این خطای صفر مثبت است، زیرا ابزار در اندازه واقعی صفر، عددی مثبت خوانده است. اندازه اصلاح‌شده برابر 23.7 − (+0.2) = 23.5 mm است. افزودن دوباره 0.2 mm خطاست؛ قاعده عمومی همیشه کم‌کردن خطای علامت‌دار از خوانده ابزار است.

ریزسنج را با مقیاس غلاف و استوانه مدرج بخوان

در ریزسنج، ابتدا آخرین خط کامل روی غلاف را که از لبه استوانه مدرج بیرون مانده بخوان. در نمونه‌های متریک رایج، خط‌های میلی‌متر و نیم‌میلی‌متر جدا دیده می‌شوند؛ اگر خط نیم‌میلی‌متر آشکار است باید آن را نیز به خوانده غلاف اضافه کنی. سپس خطی از استوانه مدرج را که با خط مرجع افقی غلاف هم‌راستاست پیدا کن.

خوانده ریزسنج = خوانده غلاف + شماره تقسیم منطبق × کمترین شمارش. برای بستن ابزار از جغجغه استفاده کن تا نیروی تماس تقریباً یکنواخت بماند؛ فشار بیش از اندازه می‌تواند جسم نرم یا وضعیت پیچ را تغییر دهد. همچنین چشم را روبه‌روی خط مرجع نگه دار تا انتخاب خط منطبق به علت زاویه دید جابه‌جا نشود.

مثال حل‌شده: ضخامت ورق با ریزسنج و خطای صفر منفی

ریزسنجی با گام 0.5 mm و 50 تقسیم روی استوانه، کمترین شمارش 0.5/50 = 0.01 mm دارد. هنگام اندازه‌گیری ورق، خط 6.5 mm روی غلاف دیده می‌شود و تقسیم 28 استوانه با خط مرجع منطبق است. بنابراین خوانده ابزار 6.5 + 28 × 0.01 = 6.78 mm است.

در آزمون صفر، ابزار بسته عدد −0.02 mm را نشان داده است؛ یعنی خطای صفر منفی است. اندازه اصلاح‌شده برابر 6.78 − (−0.02) = 6.80 mm می‌شود. پرانتز در این مرحله مهم است: کم‌کردن خطای منفی، مقدار را افزایش می‌دهد. نوشتن 6.8 به‌جای 6.80 نیز اطلاعات تفکیک 0.01 میلی‌متری ابزار را در گزارش آموزشی پنهان می‌کند.

علامت خطای صفر را از خواندن ابزار بسته تعیین کن

فک‌های تمیز کولیس یا سطوح ریزسنج را بدون جسم ببند. عددی که ابزار در این وضعیت نشان می‌دهد خودِ خطای صفر است: خواندن مثبت، خطای صفر مثبت و خواندن منفی، خطای صفر منفی دارد. سپس برای هر اندازه‌گیری بنویس: مقدار اصلاح‌شده = مقدار مشاهده‌شده − خطای صفر.

در کولیس، اگر صفر ورنیه هنگام بسته‌بودن در سمت راست صفر اصلی باشد، خطا مثبت است. اگر در سمت چپ قرار گرفته باشد، خطا منفی است و معمولاً باید جای خط منطبق را با توجه به جهت درجه‌بندی به مقدار منفی تبدیل کنی. به‌جای حفظ یک فرمول جدا برای هر شکل، بپرس ابزار در حالت اندازه واقعی صفر چه عدد علامت‌داری گزارش کرده است.

  • نمایش +0.2 mm در حالت بسته: از همه خوانده‌ها 0.2 mm کم کن.
  • نمایش −0.02 mm در حالت بسته: به همه خوانده‌ها 0.02 mm اضافه کن.
  • تمیزی و تماس درست فک‌ها را پیش از نسبت‌دادن اختلاف به خطای صفر بررسی کن.

مسئله‌های شکل‌دار کولیس و ریزسنج را در پنج گام حل کن

یک: واحد و کمترین شمارش را از داده‌ها یا درجه‌بندی پیدا کن. دو: خوانده مقیاس اصلی را از روی صفر ورنیه یا لبه استوانه ریزسنج بنویس. سه: شماره خط منطبق را در کمترین شمارش ضرب کن. چهار: دو سهم را جمع کن تا خوانده ابزار به دست آید. پنج: خطای صفر را با علامتش از خوانده کم و نتیجه را با تفکیک مناسب گزارش کن.

پیش از انتخاب گزینه، یک کنترل تصویری انجام بده: نتیجه باید میان دو درجه اصلی‌ای باشد که صفر ورنیه میان آن‌ها قرار گرفته است. در ریزسنج نیز اگر خط نیم‌میلی‌متر دیده می‌شود، نتیجه نباید از خوانده میلی‌متری پایین‌تر بیفتد. برای انتخاب تعداد رقم، تفاوت تفکیک، عدم‌قطعیت و ارقام معنادار را در راهنمای «خطای اندازه‌گیری و عدم‌قطعیت» بخوان.

چهار خطای رایج خواندن ابزار را کنترل کن

خطای نخست، خواندن درجه اصلی بعد از صفر ورنیه به‌جای درجه پیش از آن است. خطای دوم، افزودن شماره خام خط منطبق بدون ضرب در کمترین شمارش است. خطای سوم، ندیدن خط نیم‌میلی‌متر ریزسنج روی غلاف است. خطای چهارم، کم‌کردن قدرمطلق خطای صفر در همه حالت‌هاست؛ خطای منفی باید با علامت منفی در رابطه قرار گیرد.

در اندازه‌گیری واقعی، کج‌گرفتن جسم، آلودگی فک‌ها، فشار نامناسب و نگاه مایل نیز خواندن را خراب می‌کنند. چند بار در نقاط مختلف جسم اندازه بگیر اگر احتمال ناهمگنی وجود دارد، اما میانگین‌گیری خطای صفر را حذف نمی‌کند. ابتدا خطای سیستماتیک شناخته‌شده را اصلاح کن و سپس درباره پراکندگی خواندن‌ها و نحوه گزارش عدم‌قطعیت تصمیم بگیر.

جمع‌بندی

در هر دو ابزار ابتدا کمترین شمارش را تعیین کن، سپس سهم مقیاس اصلی و مقیاس کمکی را جدا بخوان. برای کولیس، صفر ورنیه مرز خواندن خط‌کش اصلی است؛ برای ریزسنج، خط میلی‌متر و در صورت دیده‌شدن خط نیم‌میلی‌متر روی غلاف را فراموش نکن. خطای صفر یک کمیت علامت‌دار است و همیشه باید از خوانده ابزار کم شود. در پایان، واحد، تعداد رقم‌های گزارش‌شده، بسته‌شدن درست فک‌ها و معقول‌بودن اندازه را کنترل کن.

منابع علمی